صورت تو، نقشی از نفرت من است

صلیب ِ به سینه
داد می‌زنه [که]
جسدی این تو نفس نفس می‌زنه؛

من به اشک‌ام دل می‌بندم
وُ
تو فکر روزی‌ام که:
گردن هر تیری بندی آویزون‌ه
سری تاب می‌خوره،
سری که امروز
جدای از تن‌اش می‌ارزه،
روزی که سینه‌ی خاک
از خون تو سیراب‌ه
که دهان تو
از صدای خاک پره
که تیک‌تاک ِ ساعت
سکوت قلب‌ات رو نعره می‌زنه؛

یه روز
جای خالی این گلوله
با سر تو پر می‌شه
خشاب این نفرت
از مرگ تو پر می‌شه

من به اشک تو می‌خندم
تن‌ات رو به تاریخ می‌بندم
بندبندت رو از هم می‌درم
نقش قالی از تار و پودت می‌زنم؛

درد اگه تلخ بود
انتقام از تو شیرین‌ه،

مسیح رو هم سر می‌برم
اگه دوباره بخواد
جون به تو بده .

 

 

 

Advertisements


پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s